Linguistik Çentikler...

Son zamanlarda bir kaç adet resim sergisi gezdim. Bu sayede resime ilgim ve yeteneğim olduğunu keşfettim. Böylece resim olayı ile ilgilenmeye başladım. Resim bence sanrının tuvale olan izdüşümü, bilinmezliğin renkli dokunuşlarla anlamlandırılmasına aracı olan bir kaç çapkın dokunuş... Resim bence bir sanat değil, renklerin hitabeti. Sözcüklerin diktasının kırılarak fırça darbeleriyle ifadenin somutlaşması. Bir kadının beyaz teninin zevkin dokunuşları ile bezenmesi, morluklar, fışkırtıcı renkler, renkli çarşaflar...

İşte böyle bir sevişme anının ifadesi olan son çalışmamı sizlerle paylaşıyorum. Çalışmamın adı linguistik çentikler...

Şekillerin karmaşası insan bedeninin seks sırasında şekilden şekle, pozisyondan pozisyona girmesini sembolize ediyor. Üçgen unsuru inmekte olan bir penisi, diktörtgen ise çok afedersiniz domalmuş bir kadın figürüne atıf yapmaktadır. Elips şekli şehvet yatağını, ortadaki siyah çember ise vajinanın o karanlık kuytuluklarını yansıtmakta. Sağ üstte karman çorman olmuş insan siluetleri ise sevişmenin sürreal bir yorumu olarak nitelendirilebilir. Küçük damla şeklindeki yuvarlaklar terlemiş insan bedeninin o kutsal meyvelerini bir bir sembolize etmektedir.

Renk seçiminde belli bir sıra veya düzen gözetmedim. Zira renk körü bir insan olarak sanatın akıcılığına kendimi bıraktım. Böylece pint programındaki renkleri efektif kullanmam mümkün olabildi. Sanat eserimin "linguistik çentikler" olarak adlandırılmasında ise, şehvetin ses tonunun zevkin tırnak izleriyle düşsel harmanlanmasını gözettim.

Bunları yaptıktan sonra kendime bir "dürüm soslu soğanlı" söyledim. Şalgam suyu içtim. Filaş tivi de yörelerimizden türküler programında "oy gınalı höşmerimim" isimli türküye eşlik ettim.

Böyle de bir global harmoni içerisindeyim...

O değil de resmi ayı gibi "jpg" formatına çeviren ve resmini "adsız" olarak kaydeden bir insanmışım...

LED the sanşayn in...

Yazıya gugıl aramalarıyla gelenler için ÖZET: Sakın ola ki LG almayın. Paranızı yakmayın.


LED TV'nize sıçayım diyerek sözlerime başlamak istiyorum.

Neyse...Yaklaşık 6 ay önde LG isimli markanın 37 LV 4500 markalı televizyonu beğendim. Ürünün özellikleri güzel geldi. Ben de yaklaşık 1700 lira tiko para vererek televizyonumu satın aldım. Görüntü kalitesi iyidir süperdir, pleysiteyşın, gof of war filan oynarım, nefis filmler izlerim diye düşündüm. TV mağazadan 2-3 güne gelecekken beni arayıp aletin yolda düşüp kırıldığını söylediler. Ben de çok kırıldım ama ne yapalım 1-2 hafta bekleriz diyerekten kendimi sabra sükuna verdim. Gittim güzel bir TV sehpası aldım. Neyse TV 1 haftaya geldi. Süper. Gel zaman git zaman "TV karanlık mı gösteriyor, görüntü pek kaliteli değil mi" diyerekten kıllandım. Ama insan bir müddet sonra "ölümlü dünya ya, zıçarım LED'ine" modu içinde umursamamaya başlıyor. Hem dikkat edin, aldığınız ürünler ilk zamanlar çok kıymetliyken daha sonra elektronik ürünlere karşı bir adam sendecilik peydah oluyor. Elektronik unsurlar içermeyen ürünlerde yok bakın bu özellik. Mesela bi koltuğa direk oturuyorsunuz, hemen samimi oluyorsunuz. Ama elektronik ürünlerde belli bir müddet yabancılık, bir soğukluk, efendi kullanma durumu oluyor.

Neyse bir gün süper bi DVD izlemek için TV'yi açtım. O da ne? HDMI girişi çalışmıyor. (HDMI ne diye soracak okurlar lütfen hemen ekranın sağ üst köşesindeki çarpıya mauslarının sol kısmıyla tıklasınlar. Asabımı bozmasınlar.) Deniyorum deniyorum olmuyor. Tarihler 14 Kasımı gösterirken ben bu LG teknik servisi aradım. Dedim HDMI çalışmıyor. Dediler ki süperiz, hemen yaparız, aslanız, icabında çip takıp fezaya bile uçarız... Dedim süper. Hemen gelin alın, yapın... Dediler tamam. Geldiler. Kaptılar tv'yi götürdüler...

Gidiş o gidiş... 1 hafta oldu yok 2 hafta oldu yok 3 hafta 4-5-6... Ulan dedim bunlar benim LED'in üzerine mi yattı? Hayır evde kedi devamlı üzerine yatmaya çalışıyordu ordan işkillendim. Hayır yani alt tarafı bi HDMI girişi bozuktu. Televizyonun içine silikon vadisi filan mı inşa ediyorlar anlamadım. Ben bi kurtlar vadisi bilirim diyerek siyah gözlüklerimi, uzun paltomu ve tesbhimi giyinerek aradım bunları. Sert konuştum ..."Abi süperiz lakin yurtdışından parça bekliyoz. Taa koreden ebesinin şeyinden gelicek parça. O sebeple kolay olmuyor bu işler" filan diyerekten görevli resmen beni fırçaladı. Anasını satayım sanki benim televizyon kore türk büyükelçiliğinde görevli gitti muamelesi yapmanın alemi nedir? Ben tabi hala kurtlar vadisi perspektifiyle olayı düşünüyorum. Tv gizli göreve büyükelçilik çalışanı süsü ile gitmiş de ben sanki ikili ilişkilere balta savurmuşum gibi konuştu benle görevli. Neyse bir müddet daha geçti ben TV'yi unuttum! Hiç TV sahibi olmamışım gibi kendimi kediye, bitkiye, çiçeğe, diziporta filan verdim. Neden sonra ulan benim bi TV'im vardı diyerekten aradım. "20 iş günü geçti, yenisiyle değiştirin, dava açıcam, bacanıza zıçıcam" diyerek sert konuştum. Tabii ki firma pısarak ürünü değiştirme taahhüdü verdi. Neyse efendim bunlar ben dava açıcam dedim diye ertesi gün kapıma TV'yi getirdiler. "Abi biz size mahçup olduk. Bi model iyisini getiridik. Süper sistem. Acaip zımba bi televizyon. Valla abi maçı izlesen sonucu bile önceden görebiliyosun. En bomba teknoloji" filan diye beni resmen hipnotize ettiler. Elimde de kalemi tutuşturdular. İmzayı attırdılar. Sonra sktirolup gittiler. Ulan nedir ne değildir ağzım açık kaldım arkadaş. "Ee iyimiş madem böyle teknoloji" diyerek yeni TV nin özelliklerini internetten araştırdım ki...

Ben böyle teknolojinin ta anasını, ta avradını, yedi ceddini, silsilesini diyerek bilgisayar başından kalktım. İbişler bana iki alt modeli süper NASA teknolojisi diye yedirmişler. Basıp gitmişler. Firmayı aradım. Sizin bayinize molotof kokteyli atar, lav silahı püskürtürüm dedim. Bi kızdım. Bi kızdım. Lan yer mi anadolu çocuğu? Yedim işte... Hala bekliyoruz. Mahkemelik olucam. Kapitalizme karşı savaş veriyorum. Bi ton da telefon parası ödedim anasını satayım.

LED TV'nize sıçayım diyerek sözlerimi bitirmek istiyorum.

İçip Sapıtan Erkek Modeli

İçki içmek güzel şeydir. Lakin insan efendi gibi içmeli, sınırını bilmelidir. Ancak içkinin sınırını bilmek erkekler için daha zor bir durumdur. Bu durumu bilemeyen erkekler çevrelerine, özellikle eşlerine ya da sevgililerine sorun oluştururlar.

1) "Kim bakıyo lan sana" Bu içki içip sapıtma aşamasının başladığı aşamadır. Mekandaki masalara daha tehditkar bakışlar fırlatılır. Olası bir gözgöze gelme durumunda "ne bakıyon lan artis" konulu bir cümleye başlama söz konusudur. Erkeğin elinden derhal içkisi alınır ve açık hava veya kahve ile duruma müdahale edilirse olayın kapanabileceği bir aşamadır. Lakin erkeğin bu aşamada içkisini elinden almak kolay değildir. Zira kendisi asla ama asla sarhoş değildir. Bir büyük içse de adam gibi durabilecektir.

2) "Beni kimse bitiremez ulan" Bu aşama artık alkolun kana karıştığı, içkinin de şişede durduğu gibi durmadığı bir aşamadır. Kadeh, çakmak benzeri objeler masaya sert bir biçimde vurulur. Küfürlü konuşmanın dozu artar. Daha yüksek sesle konuşma sonucunda orta düzey bir rezil olma ve rezil etme süreci söz konusudur. Yan masalara salça olma seciyesi daha da artmıştır. Bu aşamada erkek artık yavaş yavaş dışarıyla olan anlayış bağını koparır. Garsondan hesabı istemek yerine bir kadeh daha ister. Artık dönüşü olmayan bir biçimde kaçınılmaz sona doğru yaklaşılmaktadır.

3) "Sen kifsmin huılan mnskrim pijk" Bu aşama artık erkeğin vücut sıvılarının yüzde 60'ından fazlasının alkol olduğu elim bir aşamadır. Kişi artık çevresindeki kadınları ya da erkekleri algılayamaz. Kişi bu noktadan sonra sadece çevresindekileri değil, ertesi sabaha kadar olacak tüm şeyleri hatırlamayacaktır. Kavga çıkarma bu aşamada sıkça görülen bir durumdur. Alkolün etkisi ile kendini cengaver sanacak yğit kişimiz dayak yese de canı acımayacak, bu olayı zaten hatırlamayacağı için durum erkeğin erkeklik gururu üzerinde de tahribat yapmayacaktır. Velhasıl iskandinavların "içtik, kavga ettik ve atalarımızı onurlandırdık" dediği, bizim ise "içti ve sıçtı" şeklinde özetlediğimiz aşamadır.

4) "Ühühü benif hırffk tierketmiee hhühü hrffk" Bu aşama artık erkeğin 9 yaşında bir çocuktan farksız olduğu bir aşamadır. İçip sapıtmasının yanında, gözlerinden yaşlar süzülür ve hıçkırıklara boğulur. Bu aşama erkeğin enfes sözler verdiği ve sabah kalkınca hiçbir şey hatırlamayarak durumdan sıyrıldığı bir aşamadır. Gözyaşları sicim gibi akar. Alkol sayesinde yeterince su kaybetmiş olan bünyeye bir de gözyaşları eklenince vücudun su kaybı maksimum seviyeye ulaşır. Bu durum ertesi sabah şiddetli baş ağrısı olarak kendini gösterecektir.

5) "Ben sarfoş değiliööööööböaaaağğğk" Bu aşama içler acısı bir aşamadır. Nahoş kokulu bir sürü yemek artığı her yerdedir. Bu noktada erkek midesini rahatlatan fakat itibarını sonsuza dek yamultacak bir duruma düşmektedir. Kusma eyleminin sokakta olması bu aşamanın en hafif şekilde atlatılmasına neden olabilecekken, eylemin yatakta meydana gelmesi bu aşamayı yapısal bir soruna dönüştürecektir. Zira kusmuklu nevresimleri yıkamak için çaba sarfedecek kadının gözünde erkek, bir daha asla o eski adam olamayacaktır. Bunun dışında kustuktan az bir zaman sonra sızacak olan adam bu süreçte kadına hiçbir yardım edemeyecek, zaten toplumsal cinsiyet anlamında söz konusu olan eşitsizlikler; kusmuk temizlemek bahsinde ayyuka çıkacaktır.

6) "Hmmfss hörrrfsss fıpşşş hgmss" Bu aşama eşşekler gibi içen, sapıtan, söz dinlemeyen, evdeki eşyaları tepikleyen, kadına hayatı zindan eden erkeğin sarhoşluğunun son aşamasıdır. Ayılar gibi içen, sapıtan erkek en nihayetinde sızacaktır. Tabii ki bir kaç saat içinde midesinden alevler çıkarak tekrar kalkacak, baş ağrısı, mide bulantısı benzeri rahatsızlıklarla yanında yatmakta olan ve kusmuklu nevresimleri daha yeni temizlemiş olan kadını kaldıracaktır. Bu vesileyle kadın gecenin bir yarısı hala yarı-sarhoş olan adama nane-limon vs hazırlayacak ve erkeğin sızması bile kadına rahat sağlamayacaktır.

Bir de bu aşamaların hangisinde olursa olsun (ki hemen hemen hepsinde aynıdır) "arabayı ben süreceğim" konulu bir erkek inadı vardır. Bunun yanında yine sarhoş olan erkeğin alınganlığının artması ve küsme huyu peydah olur ki... Allah düşmanıma vermesin diyorum.

Velhasıl herkes bu şekilde sarhoş olmaz. Ama aşağı yukarı herkes hayatında en az bir defa böylesi bir duruma düşer. İçki kadın erkek ayırmaz. Erkeğin içip sapıtması kadar kadının da içip sapıtması kötüdür. Bir başka yazıda da onu ele alırız...

Son söz: O son kadehi içmicektim...

özet geçiyorum...

uzun zamandır yazmıyordum gençler. gerek sağlık sorunlarım, gerekse de ofisteki işlerin vermiş olduğu bunalgınlık beni yazmaktan alı koydu. bu arada size bahsettiğim, iş yerindeki kızı götürdüm. kız bana aşık oldu. kızların verdikleri erkeklere aşık olup olayı duygusallaştırmaları gibisi yok. bu süreç sizin de bir nebze duygusallaşarak karşınızdaki kızı mütemadiyen sikebileceğiniz anlamına geliyor. hayvanlık bir yerde ama. napalım! sonuçta nasıl bir yere oturulduğunda hesabı erkeğin ödemesi bekleniyorsa, erkek de bu maddi ilişkide karşılığını alıyor. bir de hesabı da kıza ödetip sikebilen erkekler var. bu konuyu başka bir başlıkta ayrıntılarıyla ele alacağım.

internet aleminde blogu inci sözlük ile aldatıyorum uzun zamandır. açıkçası blogta uzun uzun yazmak gündemimden düştü. hoş zaten milletin uzun yazılarını da pek okumayan biriydim. bu sebeple burayı biraz boşladım. affınıza sığınıyorum.

tatile çıkmadım daha. temmuz sonuna yetiştirmem gereken bir proje var. inşallah ağustos gibi güneye akmayı, biraz turist olayına girmeyi düşünüyorum.

ccc artık aranızdayım ccc

anne ben virüs oldum

hastalık boktan bir şey. aslında bu cümleyi başlı başına bir blog kaydı olarak yazabilirdim. lakin okuyucu "ee bunu biliyoruz, ne var ki?" diyebilir. aslında okuyucunun ne diyeceği burnumdan ve ağzımdan hönküren balgamlar göz önüne alındığında çok umrumda değil. ancak hastalığın neden boktan bir şey olduğunu da anlatmak ister deli gönül.

yukarıda da dediğim gibi. hastalık boktan bir şey. bir kere sizin sigara ve alkol tüketme düzeninizi bozuyor. dün epi topu sadece bi sigara içtim, sabahına çektiğim işkenceyi bir tek ben biliyorum. (gerçi banyo penceresinden çıkan yaratıkımsı öksürük seslerinden, komşular da bu sürece dahil olmuşlardır eminim.) alkol de alamıyorsunuz. gençken hep, "bir duble rakı gribi mikrobu kırar, akabinde yir atar" diyerek rakıya sarılırdım. yalan değil, 2 güne kalmaz turp gibi olurdum. lakin şimdi rakı içsem, ebeminkini tersten görürüm gibime geliyor.

hastalık boktan bir şey. insan mütemadiyen tutankamun lahidi gibi yatıp, sekanın bir yılda ürettiği kağıdı 1 haftada tüketiyor. bir de hastalığın en boktan yanlarından bir tanesi de, çok fazla silinmekten burun kenarlarınızın tahriş olması ve artık daha fazla silinmeye olanak tanımayacak kadar acıması. işte bu hastalığın kişiyi dibe vurdurduğu noktadır. insan ne kadar halsiz, kırgın, ateşli olursa olsun; burnunu silmek, sümkürüp hönkürmek kişiyi o an için özgürleştirir. ancak burnu tahriş olup onu silemeyen kişi, vücuduna giren virüse yenilmiş demektir.

ayrıca hasta olan insan sevişemez. sevişenler vardır şüphesiz. ancak o sevişme, sevişmeden çok yaralı bir hayvanın ölmeden önceki naralarına benzer. bir kere her taraf sümük, balgam, mikropken sevişmek sıhhi değildir. ayrıca burnu tıkalı bir insan, dilini karşı tarafın ağzının içine sokup da döndüremez. nefessiz kalır. karşı taraf o esnada gelen "snfk, hmnkp, fıth, fıth" tıkalı burnu çekme sesinden irrite olur. ağzının içindeki koca mikroplu dili yadırgar. o kadar yadırgar ki, 2 güne kalmaz o da hasta olur.

velhasıl hasta insan naif, nazlı ve kaprisli insandır. çevresi tarafından dışlanır. çorbasına limon sıkma, işerken duyduğu yanma hissine katlanma zorunluluğundadır. boku bir gün yeşil, diğer gün sarı renktedir. dengeyi tutturamaz. ateşten üşür, balgamlar dolusu öksürür, sümükler dolusu nefesler saçar hayata.

hadi bir kere olunca zevkli yanları yok da değildir hastalığın. rapor alır işi kırarsın. evde salya sümük terlik sabah programları izlersin. ama birden fazla olunca tadı kaçar. boku çıkar.

velhasıl ben böyle virüsün mına koyayım arkadaşlar. nasıl olsa ben koymadan da çoğalıyorlar. bari hırsımı alayım.

işte öyle bir şey...

kızılayda çay keyfi 2$
bahçelide nargile 5$
eymirde balık ekmek sefası 10$
tunalıda bir alem gecesi 50 $
çankayada rus gecesi 150$

fenere koymak... paha biçilmez...

üçüncü gol ofsayt...fenere koymak nizami...

hani dolmabahçede yürürken
hani fenerbahçeye koyarken
hani biz pınarbaşı çekerken
işte öyle bir şey
işte öyle bir şey...

uyma sen onlara

bazen sinirleniyorum. sinirlendiğim dışardan belli olmasın diye zırtapozluklara girmiyorum. direk sinirleniyorum. ama allahtan sabırlı bir adamım da, sonra düşünüp de doğru yolu bulup, "neyse, efendilik bende kalsın" diyebiliyorum. sizi temin ederim ki (sizi nasıl temin edicem o konu biraz muamma) internet üzerinden çok adam dövdüm. artık kimseyle kavga etmemeye yemin ettim. yeminimi bozdurtmayın klişesiyle gelmiyorum önünüze. ama bozdurtmayın. çok pis döverim. sikim kadar boyunuz, sikimin santimetresi kadar yaşınızla artislik yapmayın.

bir dönem mahalledeki tüm çocuklara ninjalık dersi verdim ben. en güzel tahta kılıçları ben yapardım. sol kolum faça izi ve sigara yanığıyla dolu. ama çok duygusal ve efendi bir insanım. kiraz çiçeklerine bakıp bir samuray gibi düşünebilir, 2.3 oktavlık savaş narası atabilir ve 100 oktan yerine 95 oktanlık benzin koydu diye pompacıyı dövebilirim. yaparım bunu. beni uzakdoğu sanatımı ve ninjistu tekniklerimi kullanmaya itmeyin.

akşam maç var. sinirli ve gerginim. elim ayağım ayrı bi şekil oynuyo. döner bıçaklarıyla hasmımı kovalar, ağzınıza sıçar, kalbinizi kırarım. arkadaşlarım arıyo; "asethuanım, akşam maç var. gel beraber izleyek" diyor. (bakın izleyek diyolar. izleyelim demiyolar. mafyavari arkadaşlarım var. ebenizi skerim.)

tüm efendiliğimden alttan alıp size barış dalı uzatıyorum. ya o dalı efendi gibi tutarsınız. ya da çevirip o dalı dikenleriyle götünüze sokarım.

şimdi siktirip gidin gözümün önünden.

oooleeeeey...saldır beşiktaaaaşııım ooooleeeeey....

Sanatsal Göt!

bir gün daha geçmiyor ki bu blog camiası beni şaşkınlığa düşürmeyegörsün. voodoogirl adında bir blog yazarı var. kendisini takip ediyorum. yazıları güzel, sıradanlıktan uzak. en son yazısında yarım bir fotosunu koymuş ve bu şekilde sanatsal foto denyoluğunu ti ye almış. ancak memleketim aslanları olayı direk arkadaşımızın (afedin) dötüne endeksleyerek işin çığrını çıkarmakta pek tabii ki gecikmemişler. (yorum yazanlardan bazıları muhtemelen arkadaşları, o yüzden neşeli bir ortam çıkmış ortaya. ancak bazısı da, "yüzünü görsem direk bulurum seni", "bi memeden öpsem benden kralı yok" moduna girivermişler ne yazık ki...)

ben de madem her şey sanat için, her şey sanat adına oluyor. kendi dötüm ve basket topum ile az evvel oluşturduğum bu sanatsal yapıtı sizlerlen paylaşmak istiyorum. döt meraklıları bakıp osbir çekebilirler. sanat meraklıları ile her şekilde bu eseri tartışırım. lakin ben biraz daha basketbol seven bayanları hedef kitle olarak seçiyorum bu fotomda. elin kıllı herifiyle neden sanat tartışayım durup dururken? "abi barok sanatı kendini bozdu gibi biraz şu sıra" desem herife, "boşver asethuanım, barrokunu yiyeyim, sıvazla dur aslanım" diye yanıt verecek. beni dumurdan dumura sürükleyecek. ama bayan sanatseverler bu konuda daha naifler. hemen bana "sanırım bu sanatsal çalışmayı soğuk bir yerde yaptınız değil mi?" diyecekler. ben de, (gülüşmeler) "evet nerden anladınız?" yanıtıyla kendilerine döndüğümde; "kalçanızdaki tüy dipleriniz pürtük pürtük olmuş da" diyerek beni sanatsal zevkin doruklarında gezdirecekler. bu ne dikkat? bu ne sanat aşkı?...

maalesef erkeklerimiz bu konuda başarılı değil, bunu voodoogirl örneğinde de gördük. sanat eserlerini yorumlamaktan aciziz. bu resmi yorumlayan ilk arkadaş. "hacı o basket topu voit mi lan?" diyecek. hadi yorum biraz tanıdıklıklan alakalı diyelim, beni tanıyan bir erkek sanatsever arkadaşım ise "olum du bakim, benim lan o top, kuzey yarımküredeki ince balondan tanıdım. ne zaman hacıladın şerefsiz" veya "lan asethuan, sende ne göt varmış aslanım. o göte bülbül öte. eheuheuh" diyerek sanatsal yorumlara değişik bir yerel algı getireceklerdir. (maalesef.)

velhasıl ben bir gotik, bir barok, bir rönesans italyan mimarisi, klasik fotoğraf sanatı konuşmak istiyorum insanlarla. hemcinslerimle. ancak pek mümkün olmuyor. konu hemen göte geliyor. memeye geliyor. olmuyor.

o değil de sevgili voodoogirl, "ahanda size göt" diyerek verdiğin link kullanıcı adı istiyor. yok mu kanka şöyle daha kullanıcı adsız, masrafsız bi görüntü?

olmuyor...

not: bahadır. topu en kısa zamanda getircem abi söz. orta 2 deki beden dersi sonrasından beri bende kalmış olması, bu günden itibaren de bende kalacağı anlamına gelmemeli. yok abi. çıplak göt yanında topunla foto çektirildi diye sana ibne demezler korkma. bugünlerde buna sanat diyorlar. göt benim, sanat benim. olsa olsa bana ibne derler. onu da zaten trafikte her gün diyolar. biraz marjinal olmak lazım bahadır. bahadır?

utopia

şöyle sıcak bir banyoya, masaja ve jakuzivari aletlere ne kadar ihtiyacım olduğunu düşündüm şu an. masa başındayım, dün sabahlamışım. pelte gibiyim. kahve kaçakçısı kadar kahve, seylan ekonomisinin yarısı kadar da çay içtim. dişlerim sapsarı, midem yanıyor. sigara üstüne sigara eksilerek bu ipnenin projesini yetiştirmeye çalışıyorum.

ne olurdu şu an karaiplerde olsam. yanımda boynunda çiçekli kolyesi olan bir güzel, elimde salak saçma şemsiyeleri bulunan bir kokteyl, götümde de ince çiçekli bir şort olsa. (şemsiye ve göt aynı cümlede başka anlamlara gelerek kullanılmasa) fotoğraf çekilsek. ben salak salak başka yerlere bakarken yanımdaki kız bana "asethuan, yiğidim. objektife baksana tropikal muz kabuğum. hem bu gece pastırma yeme, sabaha leş gibi oluyor suitimiz" dese. ben de "peki kılara. şimdi martinime bir zeytin ve manzaramda da yalnızlık istiyorum. siktirip gidebilirsin" desem. diyebilsem. dalgaların vurduğu kumsalda esen hafif rüzgarla birlikte engin düşüncelere dalsam. boynumdaki çiçekli kolyenin yaprakları boynumu kaşındırsa, bir çırpıda çıkarıp atsam "sıçmiim çiçeğine" diye. sonra denizle kumun birleştiği o noktaya fırlattığım çiçekli kolye dalgalarla bir ileri bir geri yavaş yavaş okyanusta açılsa. kılara elinde martiniyle gelse. bir dikişte bitirip martiniyi "kılaram. memleketimden uzaktayım. ne olucak bu beşiktaşın hali" desem. kılara anlamasa. denizde yüzen çiçeklere bakıp artık onu sevmediğime kanaat getirse. gözleri dolsa. ben "lan manyak mısın kılara, daha tanışalı 2 gün oldu. ne buğusu ne hüznü desem" sonra içimdeki çocuk uyansa. "o değil de hadi gel şu falezlerden atlayak" diyerek kılarayı ayartsam. karaipli çocuklar etrafıma toplansa. "asethuan abi bize de kestane çıkartmayı öğretsene" diye zıplasalar etrafımda. "sittirin lan eşşek sıpaları" desem. sonra kaldığımız otelde yemekte karaipler büyükelçisi ve nikaragua ticari ateşesi onuruma kokteyl verse. ben kokteyle budist kıyafetiyle katılsam. elimde kristal kadehimle şahsım adına toplanan kalabalığa "Une fois à l'intérieur J'ai toujours aimé le vin rouge" desem. kahkaha atsam. kılara utancından yerin dibine geçse. ticari ateşe ve büyükelçinin gözlerine bakarak, "ben buyum lan ipneler. ne bakıyon goduum" diye cücük hareketi yapsam. masada bulunan mumlardan birine dönüp osursam. onuruma yapılacak havai fişek gösterisine gerek kalmasa. bu gösteri hawai'den de izlenebilse. hawai bir insan olmasam. kılara olmasa. evde olsam. banyo olsa.

ben yanmasam, sen yanmasan...

sonbahar manifestosu

bu sonbahar kadar dallama bir mevsim olamaz. zaten melankolik bir insanım. sarı yapraklar, çiseleyen yağmur. inceden esen rüzgar..vs, duygu durumumu tamamen altüst etti. ben yaz severim. ne güzel sıcacıktır. gece içersin, gündüz yatarsın. sorumluluk namına zerre yoktur. süperdir. kış da güzeldir mesela. soğuktur. kar felan yağar. insan salak saçma hayallere kapılmaz. üstüne kazağını paltosunu geçirir. kış harbidir, olduğu gibidir. soğuktur. bahar desen zaten umut dolu. çiçekti böcekti şıp diye geliverir yaza. ama gel gör ki arkadaş bu sonbahar denilen mevsim kadar sinsi bir mevsim yok. insanın duygu durumunu tarumar etmek onda, düşen yapraklara hüzünle baktırıp da ölümü çağrıştırmak onda. bir gün sıcak, bir gün serin. maymun oldum 1 ay dolmadan. düşündüm de ben hep sonbaharları aşık olmuşum. salak bir ruh haline bürünüyorum sonbaharda ben. kendi içine kapanık bir çocuk oluveriyorum. yan masadan biri "pardon tuzluğunuzu alabilir miyim?" dese, "tuzluk ne ki? düşen yapraklar, doğanın ölümü ve rüzgarın hakikati karşısında bir yemeğini de tuzsuz ye pezevenk" diyerek içli içli ağlıyorum.
sonbaharı seven insanlara şaşırıyorum cidden. yaz bitmiş, okullar açılmış, sokaklarda mutsuz suratlı, lacivert ceketli, gri etekli bir sürü öğrenci. sabahın köründe ordan oraya koşturan binlerce salak insan. yazın tüm rehaveti gitmiş. insan egsoz kokusunu ilk sonbaharda duyuyor yemin ederim. sonra o koku baharın ortasına kadar devam ediyor, yazın ne hikmetse kalmıyor havadaki o egsoz kokusu. yok sonbahar hüzünmüş, sarı yapraklar ve yağmur insana yaşama sevinci verirmiş de. bık bık. mazoşist salakların uydurması bütün bunlar. bir kere sonbaharda hava ne kadar soğuk olursa olsun, hiç bir apartman yöneticisi kalorifer yakmaz. salak salak soğukta oturursunuz. nesini seveyim? sigara içmeye balkona çıksan ıslanırsın. palto giymezsin üşürsün, yanına ekstradan bir sivitşört alsan sıcaktan bunalırsın. çok saçma bir mevsim bence sonbahar. ben bu dünyanın eksenine sokayım. yok dünyanın ekseni eğikmiş de mevsimler olşuyormuş. oluşmasın kardeşim. hep yaz olsun. sıcacık. oh mis! karpuz yiyelim, buğulu bardaklardan rakımızı içelim. akşam bir gömlekle tiril tiril gezelim.

burdan g-8 ülkelerinin liderlerine sesleniyorum. bırakın ekonomik gelişmeymiş, imf toplantılarıymış. vs böyle boş işleri. şu dünyanın eksenini dikleştirin. hep yaz olsun. güneş ışığından faydalanalım. yaz saati, bok saati uygulamaları olmasın. ne güzel hem salak saçma yakıt masrafı da olmaz. enerji patlaması olur. taze meyve yiyen insanlar vitamin alır, mikrop kırılır. domiz gribi olunmaz. "dünyanın ekseni dikleşirse hep yaz olmaz ki", diyen bir takım sivri zekalılar olacaktır. onları görmezden geliyorum. hep yaz olsun lütfen! bıktım ben bu sonbahar melankolisinden.
"kurumuş yaprağı göğüsleri arasına bastırarak ezdi kadın. sonbaharın titrek ışığı giriyordu boş odaya pencereden. çırılçıplak uzandı güneş bedeninin tüm kıvrımlarına yayılsın diye..." tarzı erotik hikayelerle de bu mevsimi şirin gösteremezsiniz. bir kere libido dediğin olay baharda cortlar. samimi söylüyorum benimki yanmış kibrit çöpüne döndü libidosuzluktan. hüzün hüzün nereye kadar. solaryuma gitsem, sadece solaryumda yaşayamam. illa ki dışarı çıkacağım. diyelim ki sevişmek istiyorum. süper bir hatun buldum. düşen sarı yapraklar, esen hüzünlü rüzgar, yağmur ıslaklığı filan. sevişemem ben! sevişirken ağlarım. "pardon, dayanamayıp az evvel göğsünüzde ezdiğiniz o yaprağın olduğu yere boşaldım" diyerek sonbaharın sözde tüm büyüsünü bozar, bir de kuru yapraklı ve menili kadın göğsüne kapanıp ağlarım. kadın üzülür. üzülen kadın aşık olur. ben de olurum. ilişki başlar. ama ben ilk sevişmedeki hüzünlü cinsel başarısızlığımı ilişki boyunca taşırım. sonbaharda başlayan ilişkiler hep böyledir işte. melankoliktir. aşkın en pırpırlı olduğu ilişkinin ilk günleri sonbahara denk gelir. sevgiliyle bulaşacakken hep yapraklar düşer, yağmur yağar. insanın yüreği iyice ezilir de ezilir. sonrası zaten kıştır. sevgili 3 kat kazağın, paltonun altına gömülür. vücut hatları bir kardanadamı andırır o kadar kıyafetin içinde. ama yazın veya baharda başlayan ilişkiler öyle midir? müthiş bir enerji, doymak bilmeyen bir iştah vardır insanda. sevişirken terlemek dışında bir sıkıntı yoktur. sevişirken terlemek pek iyi bir şey değildir. zira o ter sevgilinin gözüne, yüzüne damlayabilir. gözüne ter damlayan eşin gözü doğal olarak yanar. sevişme piç olur. ama bu sıkıntı hemen bertaraf edilebilir. zira sevişen çift sonra duşa girer. sevişmek sadece sikişmek olmaz. içine aşk da girer. orgazm sonrası rehavet banyo ile bertaraf edilir. sonra iki sevgili evin içinde dal taşak gezer. birbirlerini daha yakınen tanıma fırsatı bulurlar. ama sonbaharda ve kışta durum böyle değildir. bırakın banyoyu, insan yorganı kaldırıp da sevgilisinin memesine bile bakmak istemez. sevişilen odada peçete yoksa ve boşaldığınızda bunu nevresimlere ve/veya kıyafetlere silemiyorsanız, gidip peçete almak işkencedir. bu işkenceden kurtulmak için partnerinin içine boşalan adamlar, bunun sonuçlarını daha vahim yaşayabilirler. insan çıplak yataktan kalkar. gidip peçete alır. evin içinde, soğukta çıplak dolaşmak evinize ve kainata karşı ontolojik bir yabancılaşmayı beraberinde getirir. sonra tekrar yatağa yatılır. adam az evelki çılgın aşk çocuğu değildir artık. orgazmdan sonraki sendroma bir de götün donması, titreme de eklenince yine kişiyi bir hüzün alır. hatun bunu kendine yorar. üzülür. gözler başka tarafa döner. yatakta iki beyin bambaşka şeyler düşünür. ilişkiye ilk çentik atılmıştır. halbüki yaz olsa, eleman gidip peçeteyi alır. gelir. dolaptan bi şişe soğuk su çıkarıp kafaya diker. odaya geldiğinde ilk tepkisi "kızım duşa girmeden bi daha yapalım hadi" olacaktır. diller dudaklar yine havalarda uçuşur.
sonbaharı sevmiyorum. elma yemek istesen golden elmanın filan mevsimi geçmiştir. bok gibi kumlu elmayı da ben yemem. üç paket çimento yutarım daha iyi. portakal, mandalina filan çıkar; ama onlar da daha ilk mahsül olduklarından bir şeye benzemez. insan mandalinanın kabuklarını soyup, parmağını mandalinaya geçirip de "ehehu bak padişah yaptımcılık" bile oynayamaz. zira kabuklar yeşil, incedir. soyarken kesin mandalinanın bir bölümü cortlar. öyle ıslak ıslak ağzına atması gerekir insanın. portakal ekşi ve susuzdur. greyfurt desen insanı hayata küstürecek derecede acıdır.

insan mütemadiyen grip olur. besinsiz kalır. anneler bi bok bulamadıklarından hep makarnaya nohuta dadanırlar. kuru bakliyat tüketimindeki artış, çok yönlü ve dengeli beslenmeyi aksatır. bu sebeple grip alıp başını yürür. bir de kıyafeti ayarlayamayıp da havayı güneşli gören, buna aldanan ve tiril tirl giyinen tipler, akşamına hapşırmaya, çevrelerine mikroptu bakteriydi saçmaya başlar.

kısacası sonbahar, dünyanın yaşanacak bir yer olmaktan çıktığı bir mevsimdir. ne beslenme, ne barınma, ne sevişme, ne de ilişkiler açısından verimli bir dönem değildir. mutsuzluk abidesidir. gezegenimizin kuzey yarısının resmen sarı bir boka benzediği bir dönemdir. güney yarımküredekiler kesin bizimle acaip taşak geçiyorlardır. misal ben avusturalyada bir aborjin olsam, kesin dalga geçerdim. mis gibi. adamlar yaza girecekler.

keser döner sap döner, gün gelir hesap döner. bizim de sizlerle taşak geçeceğimiz günler gelecek ibne aborjinler. bumerang nasıl sahibine dönüyorsa, kötü söz de sahibine döner. bunu unutmayın.

korku

ben bu gece hayatımda ilk defa korktum. korkup da kavgadan kaçtım. daha evvel hiç olmamıştı. bu gece ilk defa oldu. belki büyümek bunun adı, belki yaşlanmak. belki de hayata dair o tutkuyu yitirmek. ne boksa....

ben bu gece ilk defa kavga etmekten korktum arkadaş. belki kaşım açılır, belki dayak yerim, belki kolum kırılır diye bilmiyorum...

ne ölümden korkmak ayıp
ne de düşünmek ölümü

demiş şair... ben bu gece ilk defa kavga etmekten korktum...

bununla da yaşamaya alışmak varmış serde...ötesi var mı? yok!!!

hadi hayırlı olsun!

pikaçu

bu tivitır diye bir zımbırtı popüler olmuş son zamanlarda. girdim baktım. tamamen deli işi. hadi blog da bir nebze deli işi. ama kıçı başı olan yazılar yazıyoruz sonuçta burda. ama orası tek cümlelik bir blog. lan insan ne zevk alır ki tek cümlelik blog yazmaktan?

- götüme boncuk soktum
- pipime jelatin pıstı
- hayri abi akşam mala vuralım di mi?
- fırtına gibi esiyorum ortamlarda... @kalaylıgöt: olum senin o ceviz taşşaklarına alem kurban olsun...
- @portobellolusikişken: ya dün akşam ben regl oldum da. o yüzden sevişemedik. alınmadın di mi? bak reglimin fotoları burda. www.regl.com.

bu ne lan??? deli misiniz manyak mısınız abi? millet birbirinin tek cümlelik geyiklerini takip ediyor ya. inanamadım cidden. oturun adam gibi blog yazın. hayır blog camiası zaten kerhane gibi bi yerdi. millet yorumlarla birbirini ayartmaya çalışıyordu. bir de bu çıkınca tam olmuş yani. hayır ben şişman sivilceli sıçmık bi herifim. buraya zaten deşarj olmak için giriyorum. bi de orası çıktı. ben de mecbur girdim. çirkinim ya. ana avrat dümdüz gidiyorum tivitırda. beklerim efendim....

hata yapan erkek tipleri

efendim bi önceki yazımızda hata yapan kadın tiplerini ahan da burda incelemiştik. söz verdiğimiz üzere kadınların hasta olduğu bir diğer cins olan erkekleri de inceleme gayretinde olacağız.

- sevgilisinin geçmişine takık erkek modeli: bu yurdum aslanı sevgilisinin kendisinden önce yediği boklara pek bir meraklıdır. falanca kukunu kurcaladı mı? dötünü bızıkladı mı? diye sorar da sorar. bayar da bayar. bu abilerimiz kendi yedikleri bokları da çok rahat anlatır ilişkinin tabiri ciazse damına koyarlar. bu grup aslında kendi içinde çeşitli ayrımlara tabidir. bu ayrımlardan en belirgin olanı, bu arkadaşlarımız genelde kendilerine güvenmeyen tipler olmasıdır. hep kendilerini diğerleriyle kıyaslar, diğerleri üzerinden kendini var etmeye çalışır. bir diğer ayrım da kendine güveninde bir sıkıntı olmasa bile, hırs yapıp en iyi olma sevdalısı kardeşlerimiz de mevcuttur. bunlar bayrağı zirveye dikerler ve olay onlar için kapanır. ilişkiden soğur ve bayrağı dikecek yeni merhaleler ararlar. tehlikeli oldukları kadar salak. salak oldukları kadar yoğumsuz. yoğumsuz oldukları kadar da müşkülpesenttirler.

- sevgilisinin her dediğine inanan saftirik tipler: tabi! sevgili bu. adı üstünde. doğruyu söyleyen ve güvenilmesi gereken kişilerin en başında gelen varlık. can. amma be kardeşim sen de her şeye inanma. "aşkım en azman sevişen sensin", "sevgilim en yakışıklı sensin" , "bitanem seninki kadar büyüğü yok.", "hayatım karizmada bir numarasın", " canım bana şu vitrindeki pırlantayı alır mısın?" hah. sıçtın işte! insan bir aynaya bakar. "abi ben cidden öyle miyim?" diye. bu tip kardeşlerimiz olayın asıl boyutunu hep gözden kaçırırlar. hanımablamız oğlumuza devamlı suretle gaz vermesinin nedeni, aslında ilişki içi iktidar savaşımında gücün hanım kızımızda olduğunun göstergesidir. bu vesileyle oğlumuz adeta bir kukla gibi kızımızın isteklerini yerine getirir de getirir. kadınlardan korkacaksın arkadaş. kırmızı diyorlarsa sen bileceksin o beyaz. siyah diyorlarsa gökkuşağı. burda bir anımı anlatarak konuya devam edeceğim. bundan 15 yıl kadar önce. 17-18 yaşında, yakışıklı bir gençken. internetten tanıştığım bir kadının evine gittim. kadın çok güzeldi. ben de çok genç. ulan neyse mevzu yatağa geldi. ama benimki kalkmıyor. abla yalıyor yok. fırp fırp diye vakumluyor yok. içimden küfrediyorum alete. "bu akşam küçük beyi uyandıramayacağız galiba" dedi. güldü. bir an, ağlayarak koşup kaçmak istedim. ya dedim. sen bi rahat bırak. o kalkar. neyse aradan zaman geçti. mevzu dağıldı. bi baktım hareketlendi hadise. neyse yatağa geçtik. teyze bir bağırıyo. allahım harikasın. allahım geliyorum. süpersin. erkeğim filan. ben o bağırdıkça devam ediyorum. sabaha kadar bırakmadım teyzeyi. bi daha, bi daha. daha hızlı. "honduras honduras" diye burnumdan dumanlar çıkıyordu o derece... sabaha karşı evden çıktım. keyif sigarası yaktım. omuzlarım dik. "ben neymişim be abi" edasıyla yolda yürürken. birden hayatımın ampulü kafamda yandı. ulan! ben gerçekten çok mu iyiydim? yoksa teyze beni gazla coşturup sadece istediğini mi aldı? ulan?! tamam potansiyel olmasa o kadar saat sürdüremezdim ama, teyze tüm iktidarı bana bırakarak alttan alta olayı yönlendirdi. bana kalsa çükünü dikeltemeyen bir adam olacakken, teyzenin müdahalesi sayesinde bir aslan kesilmiştim. demem o ki, kadınların her söylediğine her zaman inanmayınız gençler. ne seninki en büyüğüdür, ne sen en iyisisindir. bak! sana da öyle demişler işte...

- Sevgilisini hayattan koparan yalnız ördek yavruları: Bunların kadın versiyonlar da vardır. ama erkek versiyonları hiç çekilmez. sevgili buldu mu karıyı örümcek ağı gibi sarar. onsuz donunu bile değiştirmez. her yere onla gider. allahım yarappim bir vıcıklık, bir yapışkanlık ki sorma. kız; "ben bu akşam burcularla çıkıcam hayatım" dese. aman allahım. olay olur. zehir olur. olm bi siktirip gidip maç filan izlesene lan! çıksın kız burcularla ne var. hemen arabayla gidilen mekanın önünde beklemeler. kafada binbir türlü senaryo. uzaktan izlemeler. deli divane hareketler. hayır gören de amerikan dizilerinde arabada donut yiyip de ortağıyla suçlu kovalayan sivil polislerden zannedicek pezevengi. lan olum. yalnızsın işte. karaktersiz herif. bari kızın ümüğünü sıkma ki iyice yalnız kalmayasın.

- sevişirken osuran ayı boğan gücü: Bunlar üzerinde çok durmayacağım. bi tane tanıyorum bu ayılardan. herif kızla bir yerde tanışıyor. tam sevişecekler. osurmuş hayvan. kız duymamazlığa gelmiş. "ne oldu?" diye sormuş bizim ayıya. tabi ayı ya. "ne oldusu var mı? osurdum puahahahaha" diyerek iyice koyvermiş makaraları. hayır ben o sırada içeriki odada sevişiyorum. samimi söylüyorum diğer kızın feryatları yüzünden benim işim yarım kaldı. ondan sonra da yılların geyiği oldu tabi. hayvan herif!

- sevgilisine şiir okuyarak etkileyeceğini sanan orta sınıf kunduz: Evet. kunduz hayvanı bu salakları betimliyor bence. lan yeni tanıştığın kıza niye şiir okuyorsun? kız şiir sevmese de okur bunlar.
+ melis sen servet-i fünun şairlerinden hangisini seversin en çok?
- efendim canım??? anlayamadım.
+ servet-i fünun diyorum. tevfik fikret mi? ben onu severim de.
- ben şiir pek sevmiyorum da...
+ olsun bak okuyayım da dinle.. hani bir gün seninle topkapıdaaan, geliyorduk yol üstü bir meydaan
- ?!!!^#?!
arkadaşım sen salak mısın? senin o içtiğin iki biraya sıçayım. lan maymun! sevmiyorum şiir dedi. sen napıyorsun artık. allam ya.

- sevgilisi yatakta ne istese yapan sado-mazo hedonist: Bu tipler için önemli yegane şey partnerlerinin aldığı zevktir. bunların çocukken anneleri tarafından bol bol aşağılanmış, sevgi görememiş olmaları kuvvetle muhtemeldir. kadın ne isterse onu yapar. erken boşalmaz, partnerini bekler. yalar yutar eller koşar, koşturur. üretir. aktivisttir. orgazm sonrası nabız tutar. "güzel miydi hayatım?", "seni seviyorum kehribarım" tarzı kibarlıklarla sevişmeyi adeta bir rituele çevirir. Tamam çevir canım kardeşim. tapınır gibi sevişin, hoplaşın. lafım sözüm yok da. nerde kaldı samimiyet? sen ablaya her istediğini verdin. çok kibarsın. hislisin. ama ulan kadın bu işte. her istediğini aldığı yerde neden dursun ki? ya kendisine acı çektirip aşağılayan birine gidecek. veya ekstra istekler çıkartıp huzursuzluk yaratacak. kadını beceriyosun, birden kukusundan fort fort ses geldi. normal bi erkeksen güler. "ahauhauah. nurcan ancuun osurdu lan. ahuhauh." dersin. ama sen napıyorsun? fort fort. "bebeğim, bu bizim aşkımızın şarkısı olsun mu?" lan siktirgit asabımı bozma benim.

- yolda yürürken elini sevgilisinin döt cebine sokan şovenist: tamam anladık. sevgilin var. dötü de güzel maşallah. iyi de o kotun göt cebine o el neden giriyor? neden normal insanlar gibi yürüyemiyosun? bunun vücut dili olarak açıklaması şudur: "kız benim, bu dötü ellerim, sevişirken tokatlarım, ahanda hepinize belgeliyor, yolda avuçluyorum" demektir. bu tarz adamlar kıl tipler olurlar. genelde artistirler. zengin piçi kıvamına giren adamlar da olabilecekleri gibi, üniversitelerde gece hayatına, clublara düşkün jon jon elemanlar da olurlar. umarsızca kızın döt cebine ellerini sokup yürürler. "ulan o göte bülbül öte. biz osbire talimiz, eloğlu sokakta avuçlayarak yürüyo" diye hasetle kendilerine bakan garibanları zerre tınmazlar. ben şahsen çüklerinin küçük olduğunu ve bunu bastırmak için vücuden bir aktivasyon içine girdiklerini düşünüyorum. "çüküm küçük ama avuçlarım sağlam, toplumsal tabularım düşük, outdoor fantezilerim boldur" imajı çizerler. kısacası eşşoleşşeklerdir. bunların kadın versiyonları da var tabii. hatta çapraz haroşo örgüsü gibi yolda yürür bunlar. görsel açıdan estetik, erotik açıdan meşakkatlidirler.

daha bir sürü dingil erkek davranışı ve tipi sayılabilir aslında. ama bana ayrılan sürenin sonuna gelmiş bulunmaktayız. zira bu yazıya görsel ararken açılan bir porno sitesindeki videoya daldım. o yüzden görsel mörsel koymuyor, sizlerden de osbir çekmek için izin de istemiyorum. niye istiyim ki zaten? ha sorarsanız sen bunlardan hangi kategoriye giriyorsun diye. ben hiçbirine girmiyorum. zira hakiki PuCCa benim...

ahaha..şaka lan şaka!..

kentsel paradigma

kaç gündür yazamıyorum ya. yeminle ölüyorum sandım. iş güç, raporlar geziler. arkadaş niye biz insanoğlu bu kadar çalışıyoruz? bok mu var? direk yatalım anasını satayım. sanki dünya herkes daha az çalışınca daha kötü bir yer mi olacak? hayır. kimse bana gelip de "ya kardeşim bilimsel bilgi, teknoloji, çalışmadan olmaz ki. hem o zaman hastalıkların çaresini nasıl bulacağız. tıp nasıl ilerleyecek. hem emeksiz yemek olur mu?" tarzı am paparası açıklamalar yapmasın rica edicem. ulan ben zaten daha az çalışsam daha az hasta olurum ki. kanser cortlamış. millet sevişmeyi unuttu yemin ederim. geçen bizim kısım amirini gördüm. samimi söylüyorum herif dosyaların kapak deliklerini yalıyodu yalnızlıktan. beni görünce önündeki kabarıklığı gizlemeye çalışıp "pardon asethuan bey" dedi. derhal ortamdan uzaklaştım. adam pardon derken bile benim göte doğru bakıyodu. yapma canım. yapma arkadaşım! bu kadar çalışmayın. boşverin lan!

vallahi billahi bıktım abi. neden devamlı bi yere yetişmek, neden devamlı bir şeyler yetiştirmek için çırpınmak zorundayım ben? yahu parası batsın anasını satayım ya. valla çekip gidicem arkadaş. ilkokulda resim derslerinde yaptığımız patates baskıları özledim samimi söylüyorum. gidip bir dağ köyünde kuzu koyun çobanlığı yapıcam. sıçarım ben böyle kent hayatının ızdırabına.

(bu bizim kongre grubuna da bi tane karı aldılar. ulan inceden bi yazıyo gibi. sonra yanına gidiyorum bir havalar filan. "sen benim ne yaşadığımı bilseydin, şuracıkta ölüverirdin" filan tarzı post modern gösterip de vermeyecek kız açıklamaları. ulan heba etti beni 2 haftada. hayır direk vermeyeceğim dese hiç sorun yok. yemin ederim kafama takmıcam. ama "ulan ya verirse" psikozu var ya! işte o er kişinin bittiği andır. umut fakirin ekmeği, osbir ise en yakın kankasıdır... yok yok. ben kesin bu karıya kızdım, ondan böyle oldu. işe gitmek istemiom mına koyim. soyadı neydi ki, dur ben bunu facebooktan bi bulup iki pokeleyim. güzel resmi varsa bi attırayım. kent yaşamına söveyim. kendime bi kaşarlı sandviç yapayım. alayım afiyet!)

sanrıların arabaları

çok güzel şeyler yazdığıma dair çok olumlu eleştiriler alıyorum. doğrudur. hep güzel yazdım hayatım boyunca. küfürlü yazmaya karşı bir insandım oysa ki. ama biraz kafa dağıtmak gereği ortaya çıkınca durum bu şekilde tezahür etti. "post apokaliptik sanrı" dedik... neydi aslı? aslında? türkçesi biraz kıyamet sonrası rüya gibi bir anlama geliyor net kelimelerle konuştuğumuzda. madem ben çok güzel yazıyordum da neden kıyamet sonrası rüyalara ihtiyaç duydum? cevabı basit. olduğum şeyden, olmak üzere olduğum şeyden mutlu olmadığım için. peki ben ne olacaktım? çok üst düzey saygı uyandıran bir işe sahip, bir dediği iki edilmeyecek bir adam. ama ben bunu istiyor muydum? hayır! o zaman işte bu kıyamet sonrası hülyası devreye girdi. bir şeyler ters gidiyordu be usta. etrafımda olup biten bu sanallıktan tut da (ulan bilmemnenin içişleri bakanı gelmiş, bilmemne profesörüyle kokteylde ne sıcak kadeh tokuşturuyoruz herifin acık şehla gözlerindeki perspektifte) olduğum şeyin laçkalığına kadar. her şey zoruma gidiyordu işte. ben istemedim ki memleketin tüm bürokratlarını tanıyayım. biraz sebat etsem alkol muaynesinde yırtacak kadar emniyet müdürünü tanırdım. ki tanıyorum. ama ben zaten kendi meşrebimce alkolle yakalandığımda sıyırabiliyordum olaydan. ben hep balıkçılara özendim. teknesine atlayıp da, taka taka taka azgın sularda sabahın kör vaktinde işe çıkıp , eve geldiğinde karısından başka kimseye hesap vermeyen adamlara özendim. hep güzel sevgililerim oldu, hep her şeyin iyisinden tattım. hep güzel seviştim. şarabın kırmızı markalarını hep bildim. hangi davette ne giyilir hep öğrendim. ama ben o olmadım ki be baba. benim gönlüm takım elbisenin iktidarını kırıp da onunla top oynayabilen 10-11 yaşındaki çocuklarla oldu hep. işte burda devreye girdi "post apokaliptik sanrı." ben hep olduğu şeyi istemeyen olacak, bununla çoğu kişiden iyi bir hayat kuracak, amma velakin o kıyamet günü geldiğinde de, dünyanın kalan halklarına önder olacak bir lider konumuna bürünecektim. neden bunları bu kadar açıklıkla yazıyorum şimdi? çünkü koskoca bi yetmişlik viski bitirdim. ha yazamaz mıydım? karıydı kızdı yine yazıyordum bir şekilde. ama içince bu sefer başka vurdu mevzu. yarına (bu gün oldu mına koyayım) yetiştirmem gereken bir proje var ve ben bi yetmişlik viski içmişim. işte işin ironik tarafı bu. millet rakı içer, bira içer. ben markete gidip viski alıp içmişim. ha sanılmasın ki çok param var, (var ve dünyanın damına koyarım... koyarım o ayrı). bi tane yat alıp balık tutucam en büyük hayalim. ulan ben bişi dicektim de mevzu saptı. millet kadınlar erkekler neden şöle olmuş diye tartışadursun. ben zıbarıp yatıcam hacım. bu yazıya da görsel eklemiyom. herkes acık kendini görsün. bu yazı da dünyanın işinde mutlu olmayan tüm erkek ve kadınlarına gelsin.... o değil de, içince niye böyle oluyom ben mına koyim ya?

not: şimdi tek gözümle yazıyı epey sarhoşça okuyunca farkına vardım. devrik cümle kullanmışım devamlı. valla billa bu viskinin etkisidir. yarın sabah bi duş, bi traş. karılar diyecek asethuan taş... ahauahuaha. kolpayım lan ben! ağzıma tükürün benim.

üfürük...

heryerini kapadım evin. tüm pencereler, tüm kapılar, tüm delikler... ulan havasızlıktan mosmor olup şişicem, hala bi üfürük bir şey geliyo bi yerden. çözemedim anasını satayım. inceden de tırsmıyo değilim. allam yareppim. peder işkilli adamdır. bana söylemeden bi yere gizli geçit mi yaptırdı? döner kapı filan mı taktırdı anlamadım? hayır ev bildiğin orta sınıf memur evi. hırsız gelse alacağı tek şey bi tane laptoptur. onu da zaten çalıştıramaz. çalıştırmak için özel yerlerine basman, monitörünü belli bir açıda tutman gerekiyor. tam açıldığında maus pedine bastırmazsan kitleniyo. siksen çalıştıramazsınız ben olmadan. ancak hala bi üfürük hissediyorum odada. gidip pencerelere kulağımı dayadım. daha hassastır diye omuzbaşımı açtım üfürüğün geldiği noktayı belirleyebilmek için. karşıda oturan teyzeyle omuz başım açık, pencereye yaslanmış göz göze geldik. ben tam "ii bayramlar teyzecim" dicektim ki kadın koskoca kadife perdeleri suratıma çekti. alla alla ya... şurda bilimsel bir deney yapıyoruz. belki pencerenin lastikleri çürümüş. sen mi yatıcan bu odada? tabi menapoz yüzünden alev alevsin belli. sana koyar mı bu sert esen yeller?

tam bilgisayarın başına oturuyorum. 2 dk geçiyo. mevzuyu unutuyorum. ense köküme doğru bir hufff hissi geliyo soğuk soğuk. hadi sıcak olsa cinler periler beni nikahlarına aldılar dicem. bizzat ben dönücem götümü kabeye doğru. valla ziksinler. yeter ki mevzuyu anlayayım. dönüp bakıyorum hiçbişi yok. oda sımsıkı kapalı. hasbinallah minivelvek.

tamam lan buldum. bizimkiler ben odada ders çalışabileyim diye televizyonu söktüydü. onun da duvarda bi deliği vardı anten girişi için. mevsim soğudu ya. üfürdüyo ince ince ordan. ulan dedim tamam. cinlerle, perilerle zitişicem bundan kelli. hadi periler iyi hoş da, cin olayı beni bozar aga.

- domal lan! pis insan...
+ abi bokunu yiyim yapma. eşeduenna... ramini... neydi lan?
- ehehe. sen biraz saf bi kardeşimizsin galiba. domal lan!
+ abi ühühü. inne atanya. ulan. abi..
- domal çarparım!!!

şeklinde diyaloglar yaşamak istemem. istemem cinlerlen sevişmek. isteyene saygı duyarım. sonuçta bi fantezidir. insan bilinmezliklerlen sevişmeyi her zaman çekici bulmuştur. ama bunu yapan insan değildir onu da ifade edeyim. sen cinlerle seviş, sonra dolmuşa bin, öne para uzat, bakkala gidip "abi yumurtalar taze di mi?" de, sonra cemiyette sağlıklı bir birey olarak yerini aldığını zannet. demezler mi ki "abi biz daha bi karının elini tutamadık, sen cindi periydi elden geçirmişsin diye"... derler!. ulan bi daha üfürdü. en iyisi ben iki sentır freş çiğneyip şu duvarın deliğini kapiyim. olmucak böyle...

apokaliptik

"apokaliptik ne ya? sen entellektüellik mi kasıyosun?" içerikli yorumlar aldım. bu yorumu yazan dingiller öznesinde bilmeyenler için kamuoyunu aydınlatayım dedim. bi kere entellektüellik kasmam, apokaliptik kelimesinde değil, sanrı kelimesinde gizli. burdan "sanrı" üzerine cafcaflı betimlemeler yapıp topunuzun beynini skerdim ama, muhtemelen %60'ınız bu sikko yorumu yapan salak gibi ekrana bakardınız. efendim sanrıyı iki dakkalığına bi siktiredin. konumuz "apokaliptik". bunu merak eden hanımkızımız muhtemelen olayı çeyizlik bir eşya zannedip yeni gelin gibi duruma atlamış. hayır. sizin de tahmin ettiğiniz üzere apokaliptik bir mutfak eşyası değil. elektrik süpürgesi de değil. apokaliptik çok yönlü bir seccade hiç değil... gerçi kendisi çok yönlü bir olay. inanmayan gogıldan baksın.

yahu arkadaş. blog başlığına apokaliptik koyan bi adam nasıl entellektüellik kasabilir anlamıyorum? tabii, entellektüel olmak için gerekli şartlar var yurdum bloglarında. birincisi bilinmeyen kelimeler kullanıcaksın. mesela apokaliptik çok entel şeysi gibi ilk bakışta. buna örnek sanrı, tandans, illuminati, veryansın, sacayağı ve surkalize gibi kelimeler de olabilir. bunları kullandın mı kesin entelsin. ayrıca 6-7 dizelik tercihen serbest nazımda yazılmış şiirler yazacaksın.

kekre bir sonbahar sabahı
sigaramı memelerinde söndürdüm
o memeler ki sevişirken
meme değil fındıktılar
ve gece güne kavuşurken
sütyen yüzünden ayrıldılar

örneğindeki şiir gibi araya bir kaç şiir serpiştireceksin. şiirlerin içinde kesinlikle yoz bir cinsellik, bir adet sonbahar ve bir adet "kekre" sözcüğü geçecek. (sanrı kullananlar bunu kullanmak zorunda değiller) her şeyden önce rahat olacaksın. gelen yorumlara belli bir yukardan bakma durumun söz konusu olacak. "hoca ben bu dünyanın damına koydum, aktı... puahuahau" gibi laubaliliklere ise girmeyeceksin. yorumları cevaplarken yüzün 45 derece açıyla monitöre hüzünlü bakacak. her an uzaklara gidecekmiş gibi bir ifade takınacaksın. ve en önemlisi, asla ama asla fularsız ekran başına oturmayacaksın. işte entellik kasmanın altın anahtarları.

şimdi gelelim bana. slip beyaz donumla, her tarafı sigara izmariti olmuş bombok bir odada oturuyorken ve tüpü bitmiş, dolayısıyla renklerin %80'i seçil(e)meyen bir monitöre bakarken ne derece entel olabilirim a yavrum? bi apokaliptik yazdım diye harcama beni. monitör zaten ebesininkini görmüş, gözler 1 haftada 2 numara büyüdü şerefsizim. o diil de sigaram bitti ya. zibil gibi de yağmur yağıyo dışarda. en iyisi kalkıp içime hiçbir şey giymeden uzun paltomu giyip bakkala yollanayım. gizem adamı olup ufuklarda heba olmadan bi kısa viston layt kapıp geleyim.

erkek güncesi...

çok pis hoşlanıyorum bi kızdan. ama gidip de "sizden çok hoşlanıyorum" demek yemiyor. basbayağı maymun olacağımın farkındayım. tarz da bi hatun. hafif gotik esintiler alıyorum kendisinden. ayrıca sevgilisi olması da yüksek ihtimal. biz erkekler duygusuz yaratıklarız, sadece sevişip sırıtımızı döner veya defolup gideriz ya. ulan aslında şu kadınlar ne kadar az şey biliyor erkekler hakkında. bir kere erkek dünyası kadınlara göre çok daha oturmuş bir dünya. her türlü şey erkeklerin bu duygusallıklarını örtmek adına... tüm futbol ve porno endüstrisi bunun üzerine kurulmuş. "vermedi mi? siktiret hacım" söylemi tamamen bu duygusallığı örtmek, ulaşılamayan kadını orospulaştırmak adına bir söylem aslında. meyhanede maç muhabbeti yapan adamların %80'i platonik aşkını düşünüyor buğulanmış rakı bardaklarının dibine bakarken. şimdi ben gidip de, "sizden çok hoşlanıyom bağyan, birazcık takılsak ya, çay kahve" felan desem. muhtemelen hoşlandığım bu hatın beni direk zitiş sotuş peşinde sanacak. ulan hoşlanıyorum diyorum. heyecandan zaten kalkmaz benimki öyle bi ortam olsa. geçen yazdığı bloga göz attım. yorum yapayım dedim, yapamadım. yavrum nasıl da içli içli yazmış. ha bi de şu var. şimdi ben bununla çıkmaya başlasam, kesin 6 ay sonra yanında sıkılmaya başlarım. sevişmeler rutin gelir filan. ee onun da suçlusu ben miyim arkadaş? ben elimden geleni yapmışım, olayı duygusal olarak içimde büyütmüşüm. sen de yap artık bi atraksiyon di mi?

ulan yamur da yağıyor. şimdi bi mail atıp da telefonunu istesem. desem ki ben boynumu uzatayım sen gel kanımı em. rock barlarda heder olalım. yok ya. olmayacak bu böyle. sizin yüzünüzden şerefsiz kadınlar. hep sizin yüzünüzden. o isviçreli bilimadamlarının da mına koyayım. icat edemediler kadın yerine başka bi cins. gidip hayvanlarla takılsam o da doğaya ters. seleksiyon filan olurum mazallah. hem diyelim bi kuzuyla veya koalayla halvet oldum. bi ilişki yok, bi konuşmak yok. kavga da ister insan yeri gelince. didişmek arar. "aşkım, bu gün çok mahsunsun... yarın bayram diye mi?" "meeeaaa".. "üzülme kuzum. bak daha kurbana kocaman iki bayram arası var. "beaaaaa" oldu mu? olmadı. sıçarım bu aşkın ızdırabına ya... en iyisi gidip maç izleyeyim ben. sonra da bi porno cd koyarım. iki gün uzatırım mevzuyu...

not: ulan öyle afilli bi görsel koydum ki. bunu okusa kesin kim bu aslan parçası der. hadi aslanım. hadi kanatlı üzgün meleğim. oku şu zıçtımın blogunu. görsel mörsel oldu bu iş. neyse maç başlıyo. döndüğümde yorumları görücem. tamam mı? kib. öptüm.byes

selulit

ulan... hani erkeklerde selülit olmazdı?

üzerinize afiyet dötümde bir sivilce çıkmış. haymnskim diyerek banyoda aynanın karşısında bunu bızıklarken bir de baktım ki benim götün sol lobunu sıktığımda selulitimsi bir durum söz konusu oluyor. ulan olm dedim kendine gel. erkek adamda selulit olmaz. sonra koşar adım bilgisayarın başına geldim. gogıldan hadiseyi araştırdım. erkeklerin kaslı yapısı seluliti önlermiş. anadan üryan soyunup aynanın karşısına geçtim. allahtan diğer bölgelerde selulit ve yağlanma yok. ama dötümü sıktığımda böyle portakal kabuğu gibi oluyo sanki. emin olamadım. endişeliyim! selulit konusunda uzman bir bayandan gelip götümü avuçlayarak durumu aydınlatmasını istiyorum. söz veriyorum ben de memesinde kitle var mı diye yardım ederim... ellerim çok hassastır.

ulan bi de selulit çıkarsa var ya... skseniz bi daha bira içmem. hem bira ne ki? amelelik.

ailenin tatile gitmesi...

eskiden aile tatile gidince sevinirdim. "obaa şimdi bi hafta evin damına koyarım, karı kız atarım, alem yaparım" filan diye içim içimi yerdi. sigara içerdim, heryer bira şişesi olurdu. süpper zamanlardı. hatırlıyorum da, bizimkiler dönecek diye evi temizleme telaşı bile güzeldi. hatta bi keresinde salonun koltuk örtülerini çamaşır makinesinde 90 derecede yıkamıştım. tişört gibi kaldıydı güzelim örtüler. ne bileyim lan ben? daha sıcak derecelerde daha temiz olur, efendi durur gibi bir inanç peydah olmuş demek ki.bu sabah gitti bizimkiler yine. antalyaya. havuz mavuz takılacaklar. naapsın, yaşlandılar artık. ben de bilgisayar başına geçtim. yorumları okudum. kimini sildim, sahibine pis küfrettim. kimine güldüm. online oyunumu açtım, ordan oraya ordu transfer ettim. facebukuma baktım. kimse bi sikim yorum yapmamış. 2-3 tane farmvil isteği gelmiş. ebenizin damına tırpan kaçsın dedim. sora maillerime baktım falan filan. ulan birden dank etti? napıyorum lan ben. evvelden olsa daha dünden önümüzdeki 5 günün planı belli olurdu. hangi günler kankalara ayrılıcak, hangi gün manita gelcek, hangi gün diğer karılar düdüklencek, hangi gün rakı sofrası kurulup itinayla tuvalete banyoya kusulcak filan. şimdi elim skimde, arada bir hart hart die taşşamı kaşıyarak bilgisayar başındayım.

bu ne lan? yaşlandım mı olum ben? hayır şimdi birini arasam, "hacı akşama rakı al bize gel, yannız o rakıyı bi gaste kaadına sardır, arabın büllüğünü salladığı gibi sallama mahallede" desem. herif kesin, "ya babuş pederlerle memlekete gidicem ben. ordan da benim nişanlıyla koçtaşa gidicez" der kesin. iki üç tane hatun arasam; gelseler, ulan ev pamela andersonun cankurtaran dizisi gibi olsa ne ki? ee tepin dur. sonra? olm içim geçmiş lan benim. sıçtım. yaşlandım. az evvel çay koyup peynir felan kestim kendime. bi de muhabbet kuşu almışlar eve. ismi ciklet. peder her sabah konuşuyodu bunla. şimdi benden mi bekliyo nedir? civa yutmuş gibi bağırıyo hayvan! bi de "siktiret topraaam, daha kıyamet filan kopmaz." diye geyik yapıyodu ipneler. daha ne kopucak lan kıyamet. en iyisi siktirip gideyim, bi çay koyayım kendime....